IN MEMORIAM: Jan Krzemiński (1922-2008) oud-strijder van de Eerste Pantserdivise van generaal Maczek – 13.05.2008

 odznaka_1dpanc_2.gif

Jan Krzeminski Sr. geboren op 8 september 1922 te Królówlas (bij Tczew) in Polen.
Oud-strijder van de Eerste Pantserdivise van generaal Maczek
Ereburger van Breda
Drager van Poolse en Briste Militaire Onderscheidingen

De plechtige uitvaartdienst wordt gehouden op zaterdag 17 mei om 10.30 uur in de kerk van de Paters Kapucijnen aan de Schorsmolenstraat te Breda, gevolgd door de begrafenis op de R.K. begraafplaats Zuylen Haagweg 332 te Breda.
Samenkomst vanaf 10.15 uur in de kerk, waar gelegenheid is tot schriftelijk condoleren. Na de begrafenis is er gelegenheid tot persoonlijk condoleren in Restaurant Liesbosch, Nieuwe Dreef 4 te Breda.
Correspondentieadres: Liniestraat 139, 4816 BG Breda

In memoriam
Jan Krzeminski Sr. was trouwe medewerker en adviseur van het Generaal Maczek Museum. Vanaf het begin, eind jaren negentig, is de heer Krzeminski een voortdurende steun geweest bij de ontvangst van groepen bezoekers van het museum.

Hij sloeg haast geen openingszondag over om uit eerste hand bezoekers te kunnen informeren over de gebeurtenissen van de Poolse militairen van de 1e Poolse Pantserdivisie. Als Poolse oud-strijder van deze divisie was hem dat toevertrouwd temeer omdat hij als een van de weinigen de Nederlandse taal goed beheerste.

Van te voren was de heer Krzeminski aktief in verschillende Poolse organisaties en het Poolse kerkkoor in Breda. Wegblijven kwam in zijn woordenboek niet voor. Je kon altijd op hem rekenen.

Wij verliezen in hem een vrolijke kameraad die tot het laatst voor de nagedachtenis van zijn Poolse wapenbroeders en zijn land Polen is opgekomen.

Namens alle medewerkers van het Generaal Maczek Muzeum
Lkol b.d. Frans Ruczynski, voorzitter

Zie foto van Jan Krzeminski

Jan Krzemiński: “De mooiste Kerst heb ik in gevangenschap meegemaakt. Dat klinkt misschien gek maar we hadden elkaar nodig. We waren oprecht naasten van elkaar en we deelden brood. Dat heeft een grote invloed op mijn ziel gehad. Ik was 18 jaar en raakte in Duitse gevangenschap. We moesten brandhout halen voor de SS-kazerne. Telkens vijf kilometer lopen met een boomstam en wie het opgaf werd zonder pardon neergeknald. Untermenschen waren we.

Na een zware mishandeling was ik vast besloten om te ontsnappen. Mijn oom had een bewaker omgekocht en gezorgd voor andere kleren en wat eten. Ik rende tussen de versterkingen door mijn vrijheid tegemoet. Nou ja, vrijheid, ik kon elk moment worden opgepakt.

Ik ben een goedmoedig mens maar toen was ik de grootste schoft. Ik moest overleven. Ik leefde van wat ik vond op de akkers en stal van de boeren. Ik vertrouwde niemand en zorgde dat ik me altijd op tijd uit de voeten maakte. Ik baande me een weg door Duitsland en Frankrijk, maar in Spanje werd ik gepakt. Ik zat weer vast in een interneringskamp van Franco.

Ik had veel ambities, maar ik heb geen kansen gekregen. Toch ben ik tevreden met wat ik gedaan heb. Mijn vrouw en ik hebben de kinderen naar de universiteit weten te sturen. Ik ben trots op ze en op hun kinderen, mijn kleinkinderen. De saamhorigheid in de familie is groot.” Bron: Vereniging 1e Poolse Pantserdivisie Nederland

 Lees over de 1e Poolse Pantserdivisie (Wikipedia) 
Generaal Maczek Museum in Breda

gepubliceerd op Polonia.NL op 16.05.2008